یشان برگزاری همایش سالانه برای ترویج زکات از بزرگ ترین توفیقات الهی دانستند و با بیان اینکه ما مسئولان نظام جمهوری اسلامی باید از کمکاری در اقامه زکات، عفو و آمرزش خداوند را طلب کنیم، مسئولان همه بخش های مرتبط دولتی را به همکاری همهجانبه در این امر فراخواندند. رهبر انقلاب با استناد به قرآن کریم، «ایتاء زکوة» را از جمله کارکردهای برجسته مجاهدان راه حق پس از پیروزی برشمردند و بر این اساس افزودند: نظام جمهوری اسلامی برای تحقق احکام اسلامی و تشکیل مجتمع اسلامی پدید آمده است، پس باید این فریضه بزرگ را در سرلوحه برنامههای خود گذارد. حضرت آیت الله خامنهای همچنین کارهای تحقیقاتی و معرفتی در خصوص زکات را ناکافی دانستند و ابراز امیدواری کردند نهضت احیا و ترویج زکات در همه سطوح، به کارکردهای شایسته خود منتهی شود و برکات بیپایان آن شامل مردم و کشور و نظام مقدس جمهوری اسلامی شود. نوشته شده در جمعه دهم آذر ۱۳۹۶ساعت 11:23 توسط علیرضا طحانی |

یکی از امام">امام زادگان جلیل القدری که نسب او با چهار واسطه به امام حسن مجتبی (علیه السلام) می رسد حضرت عبدالعظیم حسنی است. وجود این شخصیت والا مقام از دیر باز مایع خیر و برکت و گسترش فرهنگ و ادب اسلامی در سرزمین ایران بوده است. ایشان از جمله شخصیت های برجسته شیعی در قرن سوم هجری است که توفیق درک سه امام معصوم را (امام جواد (علیه السلام)، امام هادی (علیه السلام)، امام حسن عسکری (علیه السلام)) داشته است.[1]جایگاه و منزلت عبد العظیم حسنی(علیه السلام) حضرت عبدالعظیم حسنی علاوه بر نقش روایتگری فرهنگ و معارف اهل بیت(علیهم السلام) که تأثیر مهمی در ترویج فرهنگ شیعی به خصوص در منطقه شهر ری و ایران داشت، خود نیز همچون آموزگاری معتقد و مقید به آموزه های اهل بیت به گونه ای رفتار می کرد که مصداق بارز حدیث شریف بودند: «مردم را با غير زبان خود [به مذهب خويش] دعوت كنيد، تا پارسايى و سخت كوشى [در عمل و عبادت] و نماز و خوبى را از شما ببينند؛ زيرا اينها، خود [بهترين] مبلّغند در منابع رجالی شخصیت عبد العظیم حسنی (علیه السلام) به نیکی و بزرگی یاد شده است، برای نمونه در کتاب معجم رجال الحدیث، از ایشان به عنوان مردی عابد که روزها را روزه می گرفت و شب ها را به تهجد و عبادت صرف می کرد یاد شده است.[2]، و یا اینکه جناب صدوق ایشان را شخصیتی مورد رضایت و قبول معرفی می کند «و کان مرضیا»[3]، این تعبیر در خصوص یک ر

ریشهٔ نام و دیگر واژهها«یلدا» برگرفته از واژهٔ سریانی ܝܠܕܐ بهمعنای زایش است[۲] و شب چله هم که مترادف شب یلداست از آن روست که چهل روز اول زمستان را «چله بزرگ» و بیست روز بعد از آن را «چله کوچک» نامیدهاند.[۳]ابوریحان بیرونی از این جشن با نام «میلاد اکبر» نام برده و منظور از آن را «میلاد خورشید» دانستهاست.[۴] در آثارالباقیه بیرونی، از روز اول دی ماه، با عنوان «خور» نیز یاد شدهاست. در قانون مسعودی نسخهٔ موزه بریتانیا در لندن، «خُره روز» ثبت شده، اگرچه در برخی منابع دیگر «خرم روز» نامیده شدهاست.[۵] انار شب چله چلّه، دو موقعیت گاهشمار در طول یک سال خورشیدی با کارکردهای فرهنگ عامه، یکی در آغاز تابستان (تیرماه) و دیگری در آغاز زمستان (دیماه)، هریک متشکل از دو بخش بزرگ (چهل روز) و کوچک (بیست روز) است. واژهٔ چلّه برگرفته از چهل[۶] و مخفف «چهله» و صرفاً نشاندهندهٔ گذشت یک دورهٔ زمانی معین (و نه الزاماً چهل روزه) است.[۷] پیشینه «شب یلدا» که به عنوان یکی از شبهای مقدس در ایران باستان مطرح بوده بهصورت رسمی در تقویم ایرانیان باستان از سال ۵۰۲ قبل از میلاد در زمان داریوش یکم به تقویم رسمی ایرانیان باستان راه یافت.[۱] چله و جشنهایی که در این شب برگزار میشود، یک سنت باستانی است. مردم روزگاران دور و گذشته، که کشاورزی، بنیان زندگی آنان را تشکیل میداد و در طول سال با سپری شدن فصله

کسی که با تلاش و زحمت خودش طلب حلال کند ، در اطاعت امر خداوند است، دلش نورانی است، حقی از مردم برگردن او نیست...از دیدگاه اسلام کسب حلال از ارزش بالایی برخوردار است.پیامبر اسلام (ص) می فرماید:«عبادت هفتاد جز دارد، برترین آنها طلب حلال است.»[1]کسی که با تلاش و زحمت خودش طلب حلال کند ، در اطاعت امر خداوند است، دلش نورانی است، حقی از مردم برگردن او نیست، ارزش های اخلاقی را ارج نهاده و آبروی خود و خانواده اش را حفظ می کند.بر اساس روایات، کار و کسبی که از راه حلال باشد، آثار مادی و معنوی فراوانی دارد،اعم از حفاظت الهی، قبولی طاعات ، اجابت دعا ،کفاره ی گاناهان، صدقه بودن، همراهی با پیامبران در قیامت، درخشش بهره در قیامت و عزت مندی در قیامت، بطور نمونه پیامبر (ص) می فرماید:«هرکه برای کسب درآمد حلال، خود را به رنج افکند، آمرزیده شده است.»[2]بطور کلی می توان درآمدهای حلال را به چند دسته تقسیم کرد:1-اموالی که با کار و تلاش اقتصادی انسان به دست می آید که عبارتند از: استخراج معادن، احیای زمین های موات، زراعت و کشاورزی، دامپروری و تملک حیوانات، صیادی ،جمع هیزم، اجاره ، صلح ، حواله ، مساقات، مضاربه ، ضمان ، شرکت ،مزارعه ،جعاله ،بیع ،تجارت وصنعت.هریک از موارد فوق احکام دقیقی دارد که باید به رساله های علمیه ی مراجع تقلید مراجعه شود و عدم رعایت آن باعث حرام شدن درامد می شود.2-اموالی که بدون کار وتل

غاز هجرت آن بانوی گرانقدر همانا آغاز اوج گرفتن شکوه و افتخار قم و ساکنان قم بود که حضرت موسی بن جعفر بابالحوائج علیهالسلام در باره اش فرمودند: شهر قم مرکز شیعیان ماست!گرچه هجرت کریمه اهلبیت علیها السلام با سختی و مرارت همراه بود اما منشأ نشر بیشتر احکام و معارف دین توسط حضرتش گشت. از مرارت و سختیهای این سفر حوالی ساوه بود و آن یورش ناجوانمردانه به کاروان نور و رأفت که در اثر آن چند تن از عزیزان حضرت ازجمله برادرزادهها و چند تن از کنیزان و غلامان کاروان به درجه رفیع شهادت نائل شدند.…و این شهادتها غم عظیمی برروح لطیف و جسم بیمار حضرتش نشاند. اما شنیدن خبر استقبال جمعی از شیفتگان خاندان عصمت و طهارت علیهمالسلام موجب تسلی خاطر مبارک کریمه اهلبیت علیها السلام گردید. دراینبین توفق میزبانی از بانو که سالها آرزوی بزرگان قم بود نصیب موسی بن خزرج شد. آری اهالی قم از سالها قبل به این توفیق عظیم علم داشتند که بانویی در شهرشان خواهد آمد به نام فاطمه بنت موسی که تمام شیعیان به شفاعت او به بهشت داخل خواهند شد! و این حدیث حضرت امام صادق بود که سینه به سینه به آن مردم رسیده بود.خانه خزرج گرچه مدت کوتاهی سعادت میزبانی کریمه اهلبیت را داشت اما در همان مدت اندک لیکن بابرکت به مدرسه ای مبدل شده بود که مرکز نشر معارف و احادیث اهلبیت بود.( بعدها به برکت حضرت ستی فاطمه سلام الله علیها دمدرسهر آ